| Arbo-wetgeving en sociaal beleid |
|
Enkele cijfers. Uit een onderzoek (2000) van het ministerie van SZW komt naar voren dat ruim een derde van de werknemers last heeft van agressie en geweld. Een op de tien werknemers heeft last gehad van seksuele intimidatie en zestien procent werd gepest. Veel slachtoffers melden hun ervaring aan een persoon of instantie die actie kan ondernemen. Desondanks veranderd er vaak niets op het werk of voor het slachtoffer. Verbaal geweld is de meest voorkomende vorm van agressie. Vooral werknemers die direct contact met het publiek hebben, zoals baliemedewerkers, telefonisten en verpleegkundigen, hebben hier mee te maken. In de gezondheidszorg heeft de helft van de werknemers met agressief gedrag te maken. Verder kwam er uit het onderzoek naar voren dat van alle slachtoffers van pesterijen 22 procent als gevolg van het pesten enige tijd ziek thuis is gebleven. Bij slachtoffers van agressie en geweld is dit 9 procent en bij seksuele intimidatie 7 procent. De nieuwe arbo-wet (hfst. 2, art.1, 2 en 3) zegt dat de werkgever verplicht is om maatregelen te nemen om de (psychische) schade van agressie incidenten en andere schokkende gebeurtenissen voor medewerkers zoveel mogelijk te verminderen. Werknemers moeten zoveel mogelijk beschermd worden tegen ongewenst gedrag van anderen en de nadelige gevolgen daarvan. Als het toch gebeurt dan moeten er afdoende maatregelen genomen worden om het ongewenste gedrag te doen stoppen. Helaas heeft (nog) niet iedere werkgever een goede opvang en nazorg geregeld. Vaak staat er wel iets op papier maar is er in de praktijk geen sprake van een adequate opvang. Zorg voor het personeel - in deze context goede opvang en begeleiding na een schokkende gebeurtenis en grensoverschrijdend gedrag – is iets wat de werkgever doet vanuit goed werkgeverschap en een sociaal beleid. De werknemer wordt als een bepalende factor voor het succes van de organisatie gezien in plaats van als louter een kostenpost. Daarbij moet opgemerkt worden dat een goede opvang en nazorg uiteindelijk geen geld kost maar de organisatie juist geld oplevert. Wanneer er sprake is van een adequate opvang en nazorg dan blijken de slachtoffers van een schokkende gebeurtenis in tweederde van de gevallen aan het werk te blijven waar zij anders in de ziektewet verdwenen zouden zijn. Tevens heeft het personeel het gevoel: ‘Als mij iets overkomt, dan is de organisatie er (ook) voor mij’. Dat stimuleert de medewerkertevredenheid. |
